วันพฤหัสบดีที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2566

การตั้งค่ากระดาษในงานเว็บตูน

         การเขียนการ์ตูนในเว็บตูนนั้นต่างจากการเขียนการ์ตูนแบบมังงะหรือคอมมิค เพราะเป็นการออกแบบมาให้อ่านบนมือถิอ (smartphone) ,แท็บเล็ต (Tablet) หรืออ่านบนคอมพิวเตอร์ (PC)


          เป็นการอ่านแบบเลื่อนลง (vertical) ดังนั้นการเล่าเรื่อง การแบ่งช่องจึงต่างออกไปจากการอ่านบนหนังสือ รวมถึงขนาดของฟอนต์ (font) ที่ใช้ โดยจะมีขนาด 12 - 30 px


             กฎพื้นฐานในการจัดช่องในเว็บตูน ได้แก่ ควรวางช่องประมาณ 2 ช่อง ในหน้าจอเดียวกัน, บอลลูนคำพูดเพียง 3 ช่องหรือน้อยกว่าต่อ 1 ภาพ, ช่องว่างแต่ละภาพควรมีขนาดอย่างน้อย 200 px เมื่อมีการเปลี่ยนสถานที่ควรมีระยะห่างประมาณ 600-1000 px (เพื่อแสดงให้เห็นว่าเวลาผ่านไปแล้ว) โดยตั้งค่าความละเอียดของภาพอยู่ที่ 300 dpi หรือสูงกว่านั้น


                ขนาดของภาพที่แนะนำคือ กว้าง800 X ยาว1280 px ทั้งนี้ทั้งนั้นขนาดความยาวอาจจะยาวได้มากกว่านี้แต่ความกว้างต้องเท่าเดิม อยู่ที่การเล่าเรื่องที่อาจมีเทคนิคการวางภาพแบบต่อเนื่องก็ลองจัดวางให้ดี


                ภาพปกจะมีขนาด 1080X1080 px มีขนาดไม่เกิน 500kb และอยู่ในรูปแบบ JPG, JPEG หรือ PNG 

                  ภาพปกแนวตั้งมีขนาดอยู่ที่ 1080X1920 px และมีขนาดไม่เกิน 700kb อยู่ในรูปแบบ JPG, JPEG หรือ PNG 


                 ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องดูข้อมูลจากคู่มือของทางเว็บตูนด้วยว่ามีการเปลี่ยนแปลงอัพเดทหรือไม่เพื่อจะได้ไม่ผิดพลาดในการอัพโหลดงาน.

            

วันพุธที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2566

กระดาษเขียนการ์ตูนมังงะ

          ในการเขียนการ์ตูนมังงะ (manga) แบบญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะใช้กระดาษ ขนาด B4 (250 x 353 มิลลิเมตร) ซึ่งมีสำเร็จรูปวางขายพร้อมกับเส้นกริด เส้นไกด์สีฟ้า ให้ช่วยแบ่งช่องได้ง่าย ซึ่งเส้นสีฟ้าจะไม่ปรากฏในขั้นตอนการพิมพ์ ก็ถือว่าสะดวกดี 


กระดาษเขียนการ์ตูนมังงะ
ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต


              โดยการเขียนในกระดาษขนาด B4 จะเว้นเผื่อตัดตกเข้ามาด้านละ 20 มิลลิเมตร พื้นที่ทำงานจะอยู่ที่ขนาด 180 X 270 มิลลิเมตร และถ้าใช้กระดาษขนาด A4 จะเว้นจากขอบกระดาษเข้ามา 9 มิลลิเมตร ก็จะมีพื้นที่ทำงานอยู่ที่ 261 X 180 มิลลิเมตร



ภาพจาก manga-audition.com

                 ส่วนในขั้นตอนการสแกนแปลงเป็นไฟล์ดิจิทัล หรือการตั้งค่ากระดาษในคอมพิวเตอร์ควรมีความละเอียดอยู่ที่ 300 dpi เป็นอย่างต่ำ ซึ่งสามารถปรับแต่งได้ในโปรแกรม Clip studio, Manga studio, GIMP, Adobe Photoshop, Medibang, Paint เป็นต้น

                 ซึ่งการตั้งค่ากระดาษในคอมพิวเตอร์มีหลายโปรแกรมที่มีการตั้งค่ากระดาษสำเร็จรูปมาให้แล้ว 
             
                 ข้อที่ต้องระมัดระวังก็คือขนาดของไฟล์ต่อหน้า หรือในกรณีการวางหน้าคู่ ภาพจะต้องไม่เหลื่อมกัน, การจัดช่องมาตราฐานแบบญี่ปุ่นคือ จากขวาไปซ้าย, การตั้งชื่อไฟล์ เช่น page_01.jpag,page_02.jpag ฯลฯ.





กระดาษเขียนการ์ตูน

       ในการเขียนการ์ตูน กระดาษที่ใช้ก็มึความสำคัญ ในสมัยก่อนนั้นนักเขียนการ์ตูนไทยจะใช้กระดาษหลากหลายตามความถนัดและกำลังทรัพย์ อาทิเช่น กระดาษ 100 ปอนด์ กระดาษอาร์ตการ์ด กระดาษถ่ายเอกสาร ฯลฯ


       ความหนาของกระดาษ หนาบางก็ขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ ปากกาและน้ำหมึกที่ใช้ กระดาษ 100 ปอนด์ขึ้นไปจะซึมซับหมึกได้ดี เส้นไม่แตก กระดาษอาร์ตการ์ดจะมีความมันและลื่นเขียนได้เร็วแต่หมึกจะแห้งช้า กระดาษถ่ายเอกสารถ้าแกรมน้อย เช่น 70 แกรม จะบาง กดปากกาแรงๆ อาจจะขาดได้ เหมาะสำหรับไว้ร่างภาพ (Sketch) มากกว่า ดังนั้นควรเลือกแกรมหนาๆ ไว้ดีกว่า


        ขนาดของกระดาษนักเขียนการ์ตูนไทยจะใช้ขนาด A4 เป็นส่วนใหญ่ ต่างจากญี่ปุ่นที่จะใช้ขนาด B4 ซึ่งมันก็เกี่ยวกับขนาดของสแกนเนอร์ (Scanner) ซึ่งสแกนเนอร์ขนาด A4 หาง่ายราคาถูกกว่า A3 ในสมัยก่อน


กระดาษเขียนการ์ตูน



          ในการวาดจะเว้นจากขอบกระดาษเข้ามาประมาณ 1.5 - 2 เซนติเมตร ส่วนด้านที่อยู่ทางสันหนังสือจะเว้นเข้ามามากกว่า ทั้งนี้เพื่อเผื่อส่วนเข้าเล่ม อันที่จริงขนาดไม่ได้ตายตัวอยู่ที่นักเขียนจะตกลงกับฝ่ายอาร์ตของสำนักพิมพ์ด้วย ซึ่งแต่ละสำนักพิมพ์จะแตกต่างกัน

กระดาษเขียนการ์ตูน


                ในส่วนพื้นที่เขียนการ์ตูนก็แบ่งช่องตามต้องการ โดยช่องที่อยู่ระนาบเดียวกันจะเว้นระยะประมาณ 3 มิลลิเมตร ส่วนช่องด้านล่างถัดไปจะเว้นอยู่ประมาณ 1 เซนติเมตร

การแบ่งช่องการ์ตูน


              การอ่านแบบไทยก็จะอ่านแบบสากลคือจากซ้ายไปขวา ไม่เหมือนแบบญี่ปุ่นจะอ่านจากขวาไปซ้าย ดังนั้นการวางช่องก็ต้องจัดวางดีๆ ให้ผู้อ่าน อ่านแล้วรู้สึกว่าต่อเนื่อง อันนี้ก็เป็นทักษะของนักเขียนเอง


การวางช่องการ์ตูน



           การวางช่องนักเขียนสามารถขยายช่องไปสุดกระดาษได้ ซึ่งนักเขียนต้องเข้าใจว่าส่วนขอบจะถูกตัดตกเข้ามาได้หลายมิลลิเมตร ต้องระวังไม่ให้ส่วนสำคัญไปอยู่ในพื้นที่ที่อาจถูกตัดตกได้ เช่นในส่วนของ บอลลูนช่องคำบรรยายควรอยู่ในส่วนพื้นที่ ที่เว้นไว้สำหรับเขียน ซึ่งส่วนที่เป็นช่องสำหรับตัดตกนั้นก็เพื่อบรรยากาศของเรื่อง เช่น ภาพเปิดเรื่องเป็นสถานที่ หรือเน้นจุดสนใจของเรื่อง ตามที่ผู้เขียนต้องการ 
            
            และต้องตกลงกำสำนักพิมพ์ด้วยว่ายินยอมให้เขียนตัดตกได้หรือไม่ บางแห่งอาจจะไม่อนุญาตให้มีส่วนตัดตกทางด้านสันหนังสือ

           ทั้งนี้ทั้งนั้นในสมัยใหม่นั้นการเขียนการ์ตูนแทบจะเป็นดิจิตอล (digital) หมดแล้ว การตั้งหน้ากระดาษทำในคอมพิวเตอร์ ซึ่งรวดเร็วและแม่นยำกว่าสมัยก่อนมาก แทบจะไม่มีใครเขียนบนกระดาษแล้ว ซึ่งการจัดค่าหน้ากระดาษในส่วนนี้จะกล่าวถึงในโอกาสถัดไป.








วันจันทร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2566

มาเรียนเขียนการ์ตูนกันเถอะ

 

มาเรียนเขียนการ์ตูนกันเถอะ
ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต


               ในสมัยเด็กแรกเริ่มหัดวาดการ์ตูนแบบนิยายภาพ (มังงะ/คอมมิค) ไม่ได้มีใครสอนเริ่มจากฝึกหัดด้วยตัวเอง หนังสือที่ถือว่าเป็นครูที่ช่วยได้มากคือ "มาเรียนเขียนการ์ตูนกันเถอะ" ของ อ.โทริยาม่า อากิระ ผมอ่านแล้วอ่านอีก หัดวาดตาม เข้าใจกระบวนการเขียนการ์ตูนแบบมังงะญึ่ปุ่นแบบพื้นฐาน ซึ่งดีมากๆ
                 
                หลังจากนั้นก็ได้รู้จักกับ "หนังสือสอนวาดการ์ตูน ของ อ.ไซโต จิโฮ" ซึ่งเป็นการวาดในรูปแบบของการ์ตูนผู้หญิง การวาดเส้นสื่ออารมณ์ การใช้สีขาว สกรีนโทน และอื่นอีกหลายอย่าง เป็นเล่มที่หยิบมาอ่านบ่อยๆ สอนเข้าใจง่าย และสนุกด้วย
 
                เป็นเรื่องการหาข้อมูลในการฝึกเขียนการ์ตูนในยุคก่อนที่จะมีอินเทอร์เน็ต (Internet) เท่าที่จะหาได้ ซึ่งในยุคนี้อยากจะหาความรู้อะไรก็สะดวกสบาย หนังสือสอนวาดการ์ตูนมีหลายพันเล่ม ละเอียดและหลากหลาย คลิปสอนมากมาย ยังแอบคิดอยู่ว่าถ้าเมื่อก่อนเข้าถึงข้อมูลได้มากขนาดนี้ก็น่าจะดี.



วันพุธที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2566

Layout Animation_2d_(04)_Two point perspective

 Two point perspective

              The principles of two point perspective are similar to those of one point perspective, but with some slight variations. In two point perspective, the height is aligned with the perpendicular to the horizon line, while the width and depth converge towards vanishing points located on the horizon line.

              The placement of these vanishing points has a significant impact on the drawing, as the closer they are to each other, the more distorted and compressed the objects will appear. Therefore, unless intentional distortion is desired, using two-point perspective on a still image is not recommended. It is better suited for panning shots.



                 When using two-point perspective, it is possible that the vanishing points will not be situated on the page. In such cases, it is advisable to attach additional lengths of paper to the original layout, using removable tape, to provide a consistent reference.

                 These additional pages can be detached once the layout is finished. The vanishing points need not be equally spaced apart from each other. One vanishing point could be positioned relatively close to the picture plane, while the other could be located across the street.


Layout Animation_2d_(01)
Layout Animation_2d_(02)_Equipment of the Layout Artist
Layout Animation_2d_(03)_Perspective



[05_04_2023]

 

พสุธา ถาวรพานิช

วันอาทิตย์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2566

Layout Animation_2d_(03)_Perspective

 

Perspective

              The technique of perspective drawing has been a natural form of expression in various fields such as architecture, painting, and others. Its name, "Perspective" derives from the Latin words meaning "seeing through" and "by measure." After countless struggles and challenges, the technique was eventually perfected by Italian ancestors in the 15th century. With its development, perspective drawing is poised for a bright future.

               Throughout history, artists in Ancient Greece and medieval Europe employed a variety of techniques to convey the sense of proximity and three-dimensionality in their works.


What is Perspective?

               Perspective is a drawing theory that enables artists to depict three-dimensional objects on paper or other media, as they appear in space. The rules of perspective are numerous, but they are based on the premise that a single eye, from a fixed point of view, is observing the subject being drawn.

               The way each object is viewed in relation to other objects determines the sense of depth, size relationship, and illusion that the artwork is real or familiar to what we see in reality.

 

One Point Perspective



              When it comes to layout drawing, one point perspective is the most commonly used technique because it closely mirrors reality. From our standing or sitting position, everything we see seems to converge to a single point.

              One point perspective is also referred to as 'parallel perspective' because the object's height and width are parallel to the picture plane, with its edges appearing to converge towards a vanishing point on the horizon.

              The horizon line represents the camera's position relative to the subject. However, tilting the camera introduces a new formula where the height is perpendicular to the horizon, the width is parallel to it, and depth converges to the vanishing point.

              The grid is the starting point for every layout, serving as a plane where the animator places the action. It is lightly drawn on the page and should remain visible throughout the drawing process. Additionally, the vanishing point should be visible in the drawing to ensure constant reference.

              However, it is important to avoid making it look like a spider with multiple grid lines emanating from it by keeping the grid light at all times.


Layout Animation_2d_(01)