วันอาทิตย์ที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

แนวคิดรับบำบัดสารพิษสวนทาง "เศรษฐกิจพอเพียง" ในแผนพัฒนาชาติ

            แนวคิดที่จะผลักดันให้ประเทศไทยกลายเป็นแหล่งรองรับและบำบัดกากอุตสาหกรรมหรือสารพิษจากต่างประเทศ ถือเป็นทิศทางที่สวนทางอย่างสิ้นเชิงกับ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 ซึ่งอัญเชิญ "หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง" มาเป็นแกนหลักในการนำทางประเทศ เพราะหัวใจสำคัญของเศรษฐกิจพอเพียงไม่ได้มุ่งเน้นการสร้างตัวเลขรายได้ทางธุรกิจเพียงระยะสั้น แต่คือการสร้างสมดุลและความยั่งยืนบนพื้นฐานของความพอประมาณ ความมีเหตุผล และการมีภูมิคุ้มกันที่ดีในตัว


             หากมองผ่านเลนส์ของความมีเหตุผลและการสร้างภูมิคุ้มกัน การเปิดประตูรับสารพิษเข้ามาบำบัดในประเทศอาจสร้างเม็ดเงินหมุนเวียนให้ผู้ประกอบการเพียงไม่กี่กลุ่ม แต่กลับทิ้งต้นทุนความเสี่ยงมหาศาลไว้ให้กับส่วนรวม ทั้งปัญหาการปนเปื้อนในดินและแหล่งน้ำ ภัยคุกคามต่อสุขภาพของประชาชน รวมถึงผลกระทบลูกโซ่ที่จะทำลายจุดแข็งสำคัญของไทยตามแผนพัฒนาฯ ไม่ว่าจะเป็นภาคเกษตรปลอดภัยและการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ซึ่งเปรียบเสมือนการทุบหม้อข้าวตัวเองเพื่อแลกกับผลประโยชน์ที่ไม่คุ้มค่า


              ยิ่งไปกว่านั้น แผนพัฒนาเศรษฐกิจฯ ฉบับปัจจุบันยังผสานหลักเศรษฐกิจพอเพียงเข้ากับโมเดลเศรษฐกิจสีเขียว (BCG) ที่มุ่งเน้นการลดมลพิษตั้งแต่ต้นทางและจัดการขยะที่เกิดขึ้นภายในประเทศเองอย่างมีประสิทธิภาพ การทำให้ไทยเป็นจุดหมายปลายทางของการบำบัดสารพิษจึงไม่ใช่การพัฒนาที่ยั่งยืน แต่เป็นการบั่นทอนภูมิคุ้มกันของประเทศและผลักภาระด้านสิ่งแวดล้อมให้คนรุ่นหลังต้องแบกรับ ซึ่งขัดต่อเจตนารมณ์ของเศรษฐกิจพอเพียงและเป้าหมายการพัฒนาประเทศอย่างแท้จริง.





ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น